Ημέρα της γυναίκας σήμερα και δεν ξέρω αν από τα συναισθήματα μου υπερτερεί η χαρά ή η λύπη.
Γιορτάζω και μάχομαι υπερήφανα που είμαι γυναίκα. Επαναστατώ και για όλες εκείνες που χάθηκαν. Σκέφτομαι πως καμιά επανάσταση δεν ολοκληρώθηκε χωρίς απώλειες και χωρίς αίματα.
Είναι όμως διαφορετικό. Μπορείς να χάσεις τη ζωή σου γιατί επέλεξες να εναντιωθείς στο άδικο, να παλέψεις και να διεκδικήσεις αυτά που σου ανήκουν. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Μπορείς όμως και να χάσεις τη ζωή σου, γιατί κάποιος άλλος επέλεξε να κυριαρχήσει πάνω σου, να σε θεωρήσει κτήμα του κι από τη στιγμή που σε χάσει, να επιλέξει εκείνος για το μέλλον σου και να σε σκοτώσει.
Κι εμείς να πιστεύουμε ότι είμαστε δεμένες, μια στους πατέρες μας, μια στους συντρόφους μας, μια στα παιδιά μας, μια στα αφεντικά μας.....μα πάντοτε δεμένες.
Μα είναι ντροπή να παλεύουμε για όσα ανήκουν μόνο σε εμάς. Το σώμα μας, η φωνή μας, οι αξίες μας, ο εαυτός μας!
Το σημερινό κείμενο αφιερωμένο σε όλες τις γυναίκες.
Σ' αυτές που είναι γύρω μου
και σ' εκείνες που κάποιοι άλλοι αποφάσισαν να λείπουν.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου