12 ώρες ακόμη μαζί σου

 

 - Απλά θα ήθελα πολύ να σε δω.

   - Παίζει να έρθω σήμερα από 'σένα.

 Δύο παρά μου χτύπησες το θυροτηλέφωνο και αυτόματα έπαυσα κάθε σκέψη μου. Ήξερα πως οι ελπίδες χάθηκαν και δεν περίμενα τίποτα, παρά μόνο να σε δω. Δεν ήθελα άλλα λόγια κι άλλες πίκρες. Δεν ήθελες άλλες παρορμήσεις και άλλα μπερδέματα. Εξάλλου ό,τι ήταν να ειπωθεί ειπώθηκε και ό,τι ήταν να γίνει το κάναμε. Με ένοιαζε μόνο να σε δω και να σε αγγίξω πριν το τέλος.

   Έτσι όπως ξαπλώσαμε και μιλούσαμε, απελευθερώθηκε κάθε αρνητικό στοιχείο, χάθηκε η σκέψη του ότι δεν είμαστε πια μαζί και επικεντρωθήκαμε ο ένας στην παρουσία του άλλου. Ήξερα πολύ καλά τι συνέβαινε. Γνώριζα πως μετά από αυτό το λίγο "μαζί" δεν θα άλλαζε κάτι από τα όσα αποφασίσαμε και κατά έναν περίεργο και πολύ όμορφο τρόπο, δεν με απασχολούσε. Δεν με ενδιέφερε αν ήταν λάθος η απόφαση να σε διεκδικήσω λίγο ακόμη, προτιμούσα το λάθος παρά το απωθημένο.

    Μου άρεσε γιατί όταν θέλησα να έρθεις, το είχες ήδη σκεφτεί εσύ πρώτος και ευτυχώς δεν κρυφτήκαμε πίσω από εγωισμούς. Δεν χωράει λόγια πολλά αυτή η βραδιά. Σημασία έχει που συνέβη, σαν να ήταν η πρώτη φορά, σαν τίποτα να μην άλλαξε, σαν να το θέλαμε πολύ για κάθε νύχτα, σαν όλα να άρχιζαν από την αρχή.Όσο εύκολα και απλά βρεθήκαμε τώρα, τόσο εύκολα και απλά, μπορούσαν να ήταν όλα από την αρχή.

"Σε λίγο θα φύγω" μου λες, 

μα είχαν ήδη περάσει 12 ώρες, 

12 ώρες ακόμη μαζί σου.

Κι όταν με ρώτησες "αυτό να το πάρω;"

ήθελα να σου πω "Άστο και έλα ξανά."

όμως το πήρες, 

έκλεισες την πόρτα 

και έφυγες.