Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι άνθρωποι της ζωής μου.


 Έκανα ανθρώπους μου αρκετούς, γνώρισα πολλούς και συναναστράφηκα με περισσότερους. Όλοι όσοι παρήλθαν με έκαναν να αντιληφθώ μία ιδέα. Αυτή, των ανθρώπων που επιθυμώ να ανταλλάσσω ενέργεια και να αλληλεπιδρώ.

Θέλω ανθρώπους που η σκέψη τους βρίσκεται σε μια συνεχόμενη ροή και εξέλιξη, που ανοίγεται απροκάλυπτα, ταξιδεύει σε δρόμους μυστήριους, δύσβατους και παρακινδυνευμένους και τα βράδια δεν ηρεμεί παρά μόνο χαρακτηρίζεται ασύδοτη.

Θέλω εκείνους, που τα εγκεφαλικά μου  κύτταρα, φαντάζουν να πολλαπλασιάζονται ασταμάτητα σε κάθε λέξη που ανταλλάσσω μαζί τους, σε κάθε νόημα που υποβόσκει και σ' όλη την εξωλεκτική πλαισίωση που συμπληρώνει.

Θέλω αυτούς, που αισθάνομαι ότι κάπου πάω μα ποτέ δε φτάνω, γιατί το παιχνίδι αυτό που διάλεξα είναι αέναο και με εθίζει να συνεχίζω, με προτρέπει να αλλάζω, με παραινεί να μη συμβιβάζομαι και με παρακινεί να ονειρεύομαι.

Θέλω ανθρώπους, όπου οι φόβοι μου απελευθερώνονται, το εγώ μου εξοβελίζεται, οι ανησυχίες μου δεν γελοιοποιούνται, η λογική δεν είναι μία, δεν υπάρχει λάθος ή σωστό παρά μόνο ο άνθρωπος και η ενέργεια αυτού.

Θέλω εκείνους, που μου μεταφέρουν έναν κόσμο που δεν είχα σκεφτεί, ένα πνεύμα ανώτερο, ουσιώδες, που πηγάζει από την βαθύτερη ανάγκη για επικοινωνία και συναναστροφή και όχι απλώς για την συνύπαρξη.

Θέλω αυτούς, που μαζί τους δεν υπάρχουν  προκαταλήψεις, στερεότυπα και ηθικά πλέγματα, ο νους μου παρασέρνεται από το δικό τους σε ένα μέρος μαγικό με πλάσματα που δεν συλλαμβάνει καμία κοινή λογική.


Θέλω ανθρώπους που μου λένε να είμαι ο εαυτός μου, χωρίς να με κρίνουν μετά.
Δεν θέλω να περιτριγυρίζομαι από εκείνους, που θέλουν να είμαι καλά, αλλά όχι καλύτερα από τους ίδιους. 


Θέλω εσένα, 
εσένα, 
εσένα 
κι εσένα 
που με εμπνέετε.

Ευχαριστώ·




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ημέρα της Γυναίκας 2022 - Χαρμολύπη

Ημέρα της γυναίκας σήμερα και δεν ξέρω αν από τα συναισθήματα μου υπερτερεί η χαρά ή η λύπη.

Αυτό που νιώθω για σένα είναι μοναδικό.

  Είναι η μυρωδιά σου, είναι το βλέμμα σου, είναι το άγγιγμα σου, είναι η φωνή σου, είναι η αγκαλιά σου, είναι το περπάτημα σου, είναι ο τρόπος που στέκεσαι, είναι ο τρόπος που με φιλάς, είναι η αύρα σου, είναι η προσωπικότητα σου. Είσαι εσύ. Και είσαι τόσο διαφορετικός, μα είμαι κι εγώ, τόσο διαφορετική μαζί σου.

This is what it feels like

  Y ou know better that taste between my legs.

Κοίτα με να φλέγομαι

    " Ξύπνησε βάζοντας τέρμα την μουσική, μα και πάλι οι σκέψεις της ακούγονταν πιο δυνατά. Ήταν από εκείνες τις ημέρες που όλα τής έφταιγαν, που έβλεπε μαύρες κηλίδες σε όλα τα άλλα χρώματα, που ένιωθε αποτυχημένη κι ας είχε κερδίσει τόσα, που αισθανόταν τόσο μόνη παρότι είχε πολλούς γύρω της.  Ή αλλιώς...  ...ήταν μια μέρα που ενώ πετούσε ανέμελη, ένα μεγάλο μαύρο σύννεφο καπνού ήρθε, στάθηκε από κάτω της και εμπόδισε το πέταγμά της. Την έπνιγε. Ήξερε όμως...ο καπνός διαλύεται μόλις πέσουν λίγες σταγόνες βροχής κι έπειτα ανασαίνει ξανά, η πιο όμορφη φύση. Γνώριζε, πως δεν ήταν κακό να νιώθει έτσι που και που".  Και για να μην σας τα πολυλογώ, μια φίλη της, τής είπε πως... " αν κάποιος σου δημιουργεί την εντύπωση ότι έχεις αποτύχει σε κάτι, να ξέρεις πως ο ίδιος έχει αποτύχει από το να σε κάνει ευτυχισμένη ". Κι από τότε πετάει ασταμάτητα, ακόμη και με τα σύννεφα καπνού παρέα. *Κοίτα με να φλέγομαι.